Pomysły

tak jak rzucam palenie tak prowadzę tego bloga.

postanowienia w ogole nie są mocna strona autora-animatora. uznać to można za jedna z jego licznych wad ale errare humanum est jak mawia arcybiskup wielgus. Anitko, na pewno się poprawie. zalozylem kalendarz na ten rok!

na dwójce oglądałem doskonały, bardzo brytyjski serial, w konwencji doktora Who, pod wiele mówiącym tytułem: „Żądza krwi". Rrrrrrrr... nie dajcie się jednak zwieźć taniej sensacji pobrzmiewającej. To lajtowa historia o dwóch detektywach w relacji damsko-męskiej. Ona – ładna i myśli, może nieco szablonowo, on – przystojny ale super inteligentny. Tropiąc seryjnych morderców posługują się niezwykłą metodą rekonstruowania mentalności sprawcy z poszlak i śladów jakie zostawia, wnikania w jego myśli po to, by móc przewidywać czyny. Procedura wygląda następująco: poszlakę, fakt ze śledztwa można wyrazić za pomocą trafnie dobranego hasła – np. jesli morderca zabija nożem: słowem-kluczem jest „nóż", jesli ofiara spotkała się z księdzem bedzie to „ksiądz". wszystkie slowa-hasla zapisuje się na tablicy. i kombinuje. Uruchamiają się skojarzenia, mózgi pracują. z czasem chaotyczna mieszanka niezwiązanych ze sobą słów pod wpływem refleksji i odrobiny wiedzy naszych dzielnych detektywów nabiera ksztaltow, niepostrzeżenie zyskuje wewnętrzną strukturę – słowa komponują się i łączą. Powstaje mapa, indywidualny obraz sprawcy. Na tej podstawie wnioskuje sie o jego zachowaniu. Kolejne posunięcia przestają być tajemnicą. Staje się łatwym celem dla policji.

O zastosowaniu przez animatora w praktyce podpatrzonej metody „mappingu" do rozwiązywania najbardziej zawiłych zagadek społecznych poinformuję w przyszłości. Bo animator czerpie inspiracje zewsząd i zawsze myśli o swojej pracy – nawet rozkoszując się brytyjskimi serialami.